Στην λίαν πρόσφατη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, αποφασίστηκε η συμπόρευση με το υπό ίδρυση κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Δεν φαντάζει ολίγον τι παράδοξο, να αποφασίζετε συμπόρευση πριν γνωρίσετε την πολιτική διακήρυξη αυτού του νέου κόμματος;
Κατ’ αρχάς σάς ευχαριστώ για τη δυνατότητα που μού δίνετε να επικοινωνήσω με τους Πολίτες. Σε ό, τι αφορά στην απόφαση της Π.Γ. της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. πρέπει να διευκρινίσω τα εξής: Η δήλωση του Α. Τσίπρα με την οποία γνωστοποίησε την απόφασή του να παραιτηθεί από την βουλευτική έδρα, κίνηση με την οποία διαφωνούμε, έθεσε δύο παραμέτρους. Η πρώτη είναι ότι «δεν είμαστε αντίπαλοι με τους παλιούς μου συντρόφους» και, βεβαίως, ότι ο στόχος της κίνησής του είναι η ανατροπή της Κυβέρνησης Μητσοτάκη και η εκλογή μια νέας προοδευτικής Κυβέρνησης. Κάτι ανάλογο επισήμανε και ο Σωκράτης Φάμελλος αμέσως μετά. Αυτά τα δύο στοιχεία λοιπόν επιτρέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ να απευθύνει το κάλεσμα ενότητας και στον Αλέξη Τσίπρα. Άλλωστε, θα ήταν αντιφατικό από πλευράς μας να καλούμε όλη της προοδευτική αντιπολίτευση σε συμπόρευση και να εξαιρούμε τον Τσίπρα. Τώρα, η ευθύνη μεταφέρεται στον ίδιο τον Τσίπρα. Θα συμπαραταχθεί ώστε να δημιουργηθεί η προοδευτική συμμαχία που έχει ανάγκη ο τόπος ή θα ακολουθήσει ξεχωριστή πορεία; Ο καιρός θα δείξει. Εμείς πάντως προχωρήσαμε άμεσα.
Η συμπόρευση αφορά μόνον, το ΣΥΡΙΖΑ και το υπό ίδρυση κόμμα του Αλέξη Τσίπρα ή απευθύνεται και σε άλλους ιδεολογικά όμορους χώρους, και ποιους;
Ο πυρήνας της πρότασής μας είναι η εναγώνια προτροπή της Κοινωνίας και των τάξεων, που εμείς, ως Αριστερά, θέλουμε να εκφράσουμε. Τι μάς λενε οι Πολίτες; Δεν πάει άλλο με Μητσοτάκη, Βρείτε τα στην Αντιπολίτευση, ώστε να τον κερδίσετε. Άρα, εμείς εδώ και καιρό έχουμε κάνει ανοιχτή πρόσκληση στα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης, στην οποία πρόσκληση όμως δεν ανταποκρίνονται μέχρι στιγμής και πρέπει να το ομολογήσω. Η πρόταση δεν αποκλείει κανέναν εκ των προτέρων. Το ποιοι θα ανταποκριθούν είναι το μέγα ζητούμενο. Πάντως δείχνει μειωμένη αναλυτική ικανότητα η άποψη ότι ένα κόμμα, μόνο του μπορεί να κερδίσει την Δεξιά. Ούτε εμείς με τα πολύ χαμηλά ποσοστά μας, ούτε το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη με τα πολύ χαμηλά διψήφια, ούτε βέβαια κανένα άλλο κόμμα.
Ποιος κρίνετε πως θα ήταν ο κεντρικός άξονας ιδεών και προτάσεων, γύρω από τον οποίο, θα μπορούσε να υπάρξει σύγκλιση σε ένα πρόγραμμα πειστικής εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης, απέναντι στην κεντροδεξιά με τον όποιο αρχηγό της;
Μιλάμε για ένα πρόγραμμα προοδευτικής διακυβέρνησης, το οποίο θα προκύψει μέσα από διεργασίες, συγκλίσεις, συνθέσεις κ.λ.π. Άρα θα είναι ένα πρόγραμμα, αποτέλεσμα γόνιμων συζητήσεων και αντιπαραθέσεων. Για εμάς, ως ανανεωτική ριζοσπαστική Αριστερά, τα ζητήματα της Υγείας, της Παιδείας, του Κράτους Δικαίου, της αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της Χώρας είναι τα κυρίαρχα. Βεβαίως υπάρχουν και τα ζητήματα Εξωτερικής Πολιτικής, της θέσης της Χώρας στον διεθνή καταμερισμό κ.λ.π. Αυτό για το οποίο θα παλέψουμε ως ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. είναι να υπάρξει σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων, έστω και αν χρειασθεί να κάνουμε «δυο βήματα πίσω» από τις αρχικές μας θέσεις.
O πολυκερματισμός στην ευρύτερη κεντροαριστερά δεν προήλθε μόνον από ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές αλλά κι από προσωπικές. Κρίνετε πως το σάλπισμα για συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων θα αφήνει και πολλούς απέξω ;
Η Πολιτική δεν είναι μια τεχνοκρατική και απαλλαγμένη από συναισθήματα διαδικασία. Λογικό είναι λοιπόν να υπάρχουν και προσωπικές αντιθέσεις, οι οποίες όμως κάμπτονται σε περίπτωση πολιτικής συμφωνίας. Στην Αριστερά έχουμε μάθει να μιλάμε πρωτίστως για ιδέες και για πολιτικές. Φυσικά έχει σημασία και μάλιστα μεγάλη, ποια πρόσωπα εκπροσωπούν αυτές τις ιδέες και υπηρετούν αυτές τις πολιτικές. Άρα είναι πολύ πρόωρο να μιλάμε αυτήν την στιγμή για πρόσωπα, ενώ δεν έχει αρχίσει η συζήτηση περί των πολιτικών. Προέχει, θα το ξαναπώ εμφατικά, να καθήσουμε όλες οι προοδευτικές δυνάμεις γύρω από ένα τραπέζι και να συμφωνήσουμε στο περιεχόμενο της κυβερνητικής μας πρότασης. Θα έρθει και η ώρα των προσώπων αλλά μέχρι στιγμής προέχουν άλλα.
Έχοντας μια κυβερνητική εμπειρία, τεσσάρων και πλέον χρόνων 2015 – 2019, μια περήφανη εκλογική ήττα με 31,58% το 2019, μια 4ετή αξιωματική αντιπολίτευση 2019 – 2023 και την μετέπειτα κατάρρευση, ποια θεωρείτε λάθη που δεν πρέπει να επαναληφθούν και τι πρέπει να προτάξετε;
Αυτή είναι η ερώτηση του 1.000.000 όπως λέει και το δημοσιογραφικό κλισέ. Θεωρώ ότι όλος αυτός ο απολογισμός πρέπει να είναι μια ουσιαστική πολιτική συζήτηση, που αφορά όλο το Κόμμα και όχι μια προσωπική άποψη. Επιγραμματικά όμως θα σάς πω ότι υποτιμήσαμε τον πολιτικό μας αντίπαλο, τους μηχανισμούς που διαθέτει, το χρήμα που διέθεσε (πολλές φορές όχι με απόλυτα θεμιτό τρόπο) και βέβαια την κούραση, που επισώρευσε στην Κοινωνία η Κρίση. Και ενώ το 2019 υπήρξε «μια περήφανη εκλογική ήττα», όπως αναφέρετε, το ΄23 επήλθε η κατάρρευση. Και μετά η παραίτηση του χαρισματικού ηγέτη της παράταξης, του σ. Αλέξη Τσίπρα, η περιπέτεια της εκλογής Κασσελάκη, οι δύο διασπάσεις, που πλήγωσαν πολύ σοβαρά τον ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. και, κυρίως, τον κόσμο που μάς εμπιστεύθηκε. Χάσαμε την αξιοπιστία μας και εδώ ακριβώς στοχεύουμε τώρα. Με επικεφαλής τον Σωκράτη Φάμελλο προσπαθούμε να ξανασυνδεθούμε με την Κοινωνία και να πούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. είναι εδώ. Δίπλα και ανάμεσα στους Πολίτες, που δοκιμάζονται από τις πολιτικές της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Και ότι μαζί με τους Πολίτες θα ξαναφτιάξουμε το Κόμμα της Ανανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς γιατί πιστεύουμε ότι οι διαχωριστικές γραμμές εξακολουθούν να υπάρχουν και δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Το αποδείξαμε κατά την περίοδο 2015-2019 και είμαστε έτοιμοι να το αποδείξουμε εκ νέου, εφόσον ο Λαός μάς δώσει την ευκαιρία.
